THEORETISCHE ACHTERGRONDEN VAN HET BRUGSE MODEL

THEORETISCHE ACHTERGRONDEN VAN HET BRUGSE MODEL

1. Een theorie over verandering

Neuropsychologisch: Theorie van de gewoonten en schemata (Piaget, Isebaert), hun psychologische, neurofysiologische en neuroanatomische verankering en modificatie (Kandel, Damasio)

Psychologisch: leertheorie (Bandura, Seligman)

Systemisch: cybernetica (Bateson, Keeney); game theory

Linguïstisch: de taal als instrument van verandering (Wittgenstein, de Shazer, Bandler & Grinder); semantiek van problemen en oplossingen (Korzybski, de Shazer) - Psychosomatisch: theorieën over psychosomatiek (von Uexküll, Damasio)



2. Een theorie over de ontwikkeling van de mens doorheen de levenscyclus

Ontwikkeling van het psychisch apparaat (Piaget, Vygotsky)

Cognitieve en gedragstheoretische visie op de mens

Resilientie vs. Trauma (Stellamans, Seligman, Cyrulnik)

Levenscyclus van de menselijke systemen (Bateson, Haley)



3. Een overzicht van andere psychotherapeutische benaderingen



Het therapeutisch model van het Korzybski Instituut is oplossingsgericht, cognitief- gedragstherapeutisch en systemisch

Andere Ericksoniaanse benaderingen, zoals hypnotherapie en neuro-linguïstische technieken, maken deel uit van het curriculum

Ook op meditatie gebaseerde therapievormen worden geregeld aangeboden

Hetzelfde geldt voor lichaamsgerichte technieken zoals bilaterale stimulatie



4. Sociale en culturele elementen in relatie met psychotherapie

Diverse epistemologieën en paradigmata ( 1ste en 2de jaar), gender issues, de relatie tussen godsdienst en psychotherapie en de ethische implicaties van deze elementen krijgen een bijzondere aandacht doorheen de opleidingscyclus



5. Theorieën over psychopathologie

Somatische (neurofysiologische en neuroanatomische), psychologische (diagnostische), fenomenologische en systemische visies op psychopathologische processen enerzijds en op psychische gezondheid anderzijds

6. Theorieën over assessment en interventies

Aan de pathologische kant wordt vooral aandacht besteed aan de ontwikkeling van het fenomenologisch inzicht

Aan de oplossingsgerichte kant staan de doelstellingen, de competenties en de resiliëntie van de cliënten en hun systemen voorop, en het onderscheid tussen probleemgerichte en oplossingsgerichte taal